Κοινωνικές και υγειονομικές ανισότητες

Η πρόκληση της καθολικής ασφάλισης

20 Δεκ Κοινωνικές και υγειονομικές ανισότητες

Την εικόνα που εμφανίζει σήμερα το πεδίο της Κοινωνικής Ασφάλισης και τις δυνατότητες βελτίωσής της στο μέλλον επιχείρησε να περιγράψει η στρογγυλή τράπεζα με θέμα «Ασφάλεια, φτώχεια και κοινωνικές ανισότητες: Είναι εφικτή η καθολική ασφάλιση του πληθυσμού;». Τη συζήτηση συντόνισαν ο δημοσιογράφος και ο Χαράλαμπος Οικονόμου, Αναπληρωτής Καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών.

«Η Χρηματοδότηση της Υγείας και η Ασφάλιση: Σύμπραξη Δημοσίου – Ιδιωτικού Τομέα στην Ασφάλιση Υγείας» ήταν το θέμα της ομιλίας του Μιλτιάδη Νεκτάριου, Καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Ο κύριος Νεκτάριος σχολίασε ότι το σύστημα στην Ελλάδα δεν έχει σταθεροποιηθεί θεσμικά και επεσήμανε ότι οι ασθενείς κρατούν το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών αφού νοσήσουν. Από τις ιδιωτικές δαπάνες, το ποσοστό των out-of-pocket δαπανών φτάνει το 34%. Σύμφωνα με τον ομιλητή, η εφαρμογή του μοντέλου σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα θα είχε σημαντικά μικρο- και μακρο- οικονομικά οφέλη, μεταξύ των οποίων ο εκσυγχρονισμός, η ενίσχυση των υποδομών, ο έλεγχος των δημόσιων δαπανών υγείας, η αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών και η απαλλαγή των πολιτών από το μεγαλύτερο μέρος των ιδιωτικών πληρωμών.

Το ερώτημα «Πληρώνουν οι υγιείς ή οι ασθενείς για την περίθαλψη;» διερεύνησε η Καθηγήτρια Οικονομικών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών Αντιγόνη Λυμπεράκη. Η κυρία Λυμπεράκη επικαλέστηκε τα δεδομένα της Survey of Health, Ageing and Retirement in Europe (SHARE) και επεσήμανε ότι, ενώ το ζητούμενο της ασφάλισης υγείας είναι να εξασφαλίζει τη χρηματοδότηση της υγείας από τους υγιείς, στην Ελλάδα χρηματοδοτείται, out of pocket και εκ των υστέρων, από τους ίδιους τους ασθενείς. Διαπιστώνοντας ότι ήδη προ κρίσης η κατάσταση ήταν προβληματική, καθώς η ισχύς ήταν με το μέρος της προσφοράς, κατέληξε ότι είναι τώρα καιρός να ακουστεί και η φωνή των χρηστών.

Το τοπίο των κοινωνικών ανισοτήτων στην Ευρώπη και την Ελλάδα περιέγραψε ο Ιωάννης Υφαντόπουλος, Καθηγητής Διοικητικής Επιστήμης και Δημοσίου Δικαίου στη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών, στην ομιλία του με θέμα «Κοινωνικές και υγειονομικές ανισότητες στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Ο κύριος Υφαντόπουλος παρουσίασε τα στατιστικά δεδομένα των τελευταίων δεκαετιών ως προς τις διάφορες κοινωνικές παραμέτρους και, επισημαίνοντας ότι η κρίση είναι υπεύθυνη για τη θεαματική αύξηση των ανισοτήτων τα τελευταία χρόνια, κατέληξε ότι η Ελλάδα ανήκει στις χώρες που έχουν ελάχιστη έως μηδενική ανταπόκριση στην καταπολέμησή τους.

Στην παρέμβασή του σχετικά με «Το ΓΕΣΥ και 25 χρόνια προσπαθειών για την εισαγωγή του», ο Επιστημονικός Συνεργάτης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, Ανδρέας Πολυνείκης, περιέγραψε την περίπτωση του κυπριακού Γενικού Συστήματος Υγείας (ΓΕΣΥ), που προβλέπει τη σύμπραξη  Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα, η εφαρμογή του ωστόσο παραμένει ακόμη ζητούμενο, παρά το γεγονός ότι έχει  ήδη νομοθετηθεί.

Απαντώντας στο κεντρικό ερώτημα της συνεδρίας, ο Γιώργος Σκουτέλης, Δρ Νεφρολόγος, Αττικό Κέντρο Αιμοδιύλισης, είπε ότι η κοινωνική ασφάλιση είναι εφικτή, αλλά το μοντέλο των καλύψεων θα πρέπει να αλλάξει, ώστε οι βασικές ανάγκες να καλύπτονται από τη φορολογία και οι συμπληρωματικές από τη συμμετοχή των ιδιωτών.

Ότι η ασφαλιστική κάλυψη οφείλει να αναπτύσσεται σε 2 επίπεδα, των βασικών ιατρικών αναγκών και των αναγκών με μεγαλύτερη ελαστικότητα υποστήριξε και ο Απόστολος Δόλγερας, Ειδικός Επιστήμων του Τομέα των Οικονομικών της Υγείας της ΕΣΔΥ. Ο κύριος Δόλγερας παρατήρησε ότι οφείλουμε να ασφαλίζουμε σύμφωνα με τις ανάγκες και να φορολογούμε σύμφωνα με τις δυνατότητες· και τόνισε ότι, αν θέλουμε μεταρρύθμιση του συστήματος, αυτή θα πρέπει να αφορά και στο μικρο-επίπεδο, δηλαδή στον τρόπο που το σύστημα λειτουργεί.