Υγειονομική Πολιτική

Ανάκτηση της θέσης της Δημόσιας Υγείας

19 Δεκ Υγειονομική Πολιτική

Εις μνήμην του Δημητρίου Τριχόπουλου πραγματοποιήθηκε η ειδική συνεδρία για την ανάκτηση της θέσης της Δημόσιας Υγείας στην υγειονομική πολιτική.
Οι ομιλητές τόνισαν την ανάγκη για μια τεκμηριωμένη θεώρηση της πραγματικότητας σε ό,τι αφορά το επίπεδο υγείας του ελληνικού πληθυσμού, εντοπισμού των κενών και παραλήψεων στη διαμόρφωση της πολιτικής για την υγεία, καθώς και για επαναβεβαίωση του δικαιώματος των πολιτών για προστασία της υγείας τους από το κράτος.

 

Ο Kαθηγητής Μικροβιολογίας, Διευθυντής Τομέα Μικροβιολογίας, ΕΣΔΥ, Αλκιβιάδης Βατόπουλος, προήδρευσε της ειδικής συνεδρίασης.

Την αρχική εισήγηση έκανε ο Αλέξης Μπένος, Καθηγητής Υγιεινής, Κοινωνικής Ιατρικής & Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, ΑΠΘ και στη συνέχεια μίλησε η κ. Ελένη Γελαστοπούλου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Υγιεινής, Εργαστήριο Υγιεινής, Τμήμα Ιατρικής Πανεπιστημίου Πατρών.  «Η υγεία αποτελεί ένα από τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα – τόνισε. Το κράτος θα πρέπει να εξασφαλίζει το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να απολαμβάνει το υψηλότερο εφικτό επίπεδο φυσικής και ψυχικής υγείας, και οι σύγχρονες πολιτικές υγείας θα πρέπει να παρέχουν τις συνθήκες που θα επιτρέψουν την άσκηση αυτού του δικαιώματος. Η μέριμνα του κράτους για τη λήψη μέτρων προστασίας της υγείας των πολιτών περιλήφθηκε ως κοινωνικό δικαίωμα στο άρθρο 21 παρ 3. του Συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι το κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών…».

Η κ. Γελαστοπούλου υπογράμμισε επίσης, ότι οι προτεραιότητες στις πολιτικές της υγείας είναι η εθνική στρατηγική για τη Δημόσια Υγεία, η ενίσχυση της πρόληψης, της αγωγής και της προαγωγής της υγείας. Ακόμη, η ισότιμη πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, η ενδυνάμωση των πολιτών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, η αναδιάρθρωση του συστήματος περίθαλψης προς την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και η αύξηση κονδυλίων για τη Δημόσια Υγεία.

Ο κ. Τάκης Παναγιωτόπουλος, Καθηγητής, Τομέας Υγείας του Παιδιού ΕΣΔΥ, στην εισήγησή του, τόνισε πως τα μεγάλα προβλήματα δημόσιας υγείας στη χώρα μας είναι στη βάση τους, προβλήματα λειτουργίας των θεσμών. «Δεν έχουμε πλέον το περιθώριο να αποφεύγουμε την αντιμετώπιση των ουσιωδών ζητημάτων λειτουργίας των θεσμών δημόσιας υγείας στην Ελλάδα», είπε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Παναγιωτόπουλος είπε επίσης, ότι υπάρχουν κρίσιμα θεσμικά ζητήματα στον χώρο της Υγείας, συγκεκριμένα, η ακραία απουσία «αντίληψης» της δημόσιας υγείας στην Ελλάδα. Η ειδικότητα «ιατρικής της δημόσιας υγείας» της ΕΣΔΥ, δηλαδή ο κλάδος επιστημόνων δημόσιας υγείας δίνει μια απάντηση σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση – σταδιοδρομία νέων επαγγελματιών υγείας.

Στους θεσμούς δημόσιας υγείας, σε κεντρικό επίπεδο, παρατηρείται έλλειψη κανόνων, ορθολογικής κατανομής, κριτηρίων ουσίας, συντονισμού ΕΣΠΑ και συστηματικής πολιτικής, ενώ σε περιφερειακό/τοπικό επίπεδο, υπάρχει μεγάλη έλλειψη παράδοσης και αδυναμία σε σχέση με το νόμο Καλλικράτη. Καταλήγοντας, ο κ. Παναγιωτόπουλος τόνισε πως υπάρχει μεγάλη ανάγκη για συστηματικό σχέδιο μεγάλης εμβέλειας για οικοδόμηση θεσμών δημόσιας υγείας.

Ακολούθησε εισήγηση του κ. Θεόδωρου Κωνσταντινίδη, Ειδικού Ιατρού Εργασίας, Καθηγητής Ιατρικής Σχολής, ΔΠΘ και του κ.  Χρήστου Λιονή, Καθηγητή Γενικής Ιατρικής και Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Κρήτης. Ο κ. Λιονής παρουσίασε τον ρόλο των Ινστιτούτων Δημόσιας Υγείας στην προσπάθεια ενίσχυσης των Ολοκληρωμένων Συστημάτων Υγείας, εφαρμόζοντας δράσεις και προγράμματα για τη δημόσια υγεία βάσει επιστημονικών τεκμηρίων. Επίσης, ανέλυσε την έννοια της πολλαπλής νοσηρότητας και «ευαλωτότητας» και για ποιους λόγους αποτελεί πρόκληση για τη Δημόσια Υγεία και το Σύστημα Υγείας, παραθέτοντας κάποια θεωρητικά μοντέλα από την Κρήτη. Καταλήγοντας, ο κ. Λιονής κατέθεσε τις προτάσεις εφαρμογής του μοντέλου αυτού για την παροχή ολοκληρωμένων υπηρεσιών υγείας με στόχο τη υγιή γήρανση και με τη βοήθεια των ηλεκτρονικών εφαρμογών υγείας.

Η κεντρική ομιλήτρια, κ. Χριστίνα Παπανικολάου, Γενική Γραμματέας Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας, σχολίασε ότι «στη χώρα μας, παρά τις μεμονωμένες και εξαιρετικά σημαντικές “φωνές”, τις μελέτες και τις προσπάθειες επιστημονικών ομάδων μελετητών και διαμορφωτών Πολιτικής Υγείας δεν κατορθώσαμε να παράγουμε μια διαχρονικά βιώσιμη σταθερή, στοχευμένη και τεκμηριωμένη στρατηγική για τη Δημόσια Υγεία, με προτεραιότητες και μετρήσιμους στόχους. Το επίπεδο υγείας του ελληνικού πληθυσμού, όμως, -ανέφερε- δεν διαφέρει σημαντικά από αυτό των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών.

«Για να περάσουμε, επιτέλους, από τη ρητορική στην τεκμηρίωση -επισήμανε η κ. Παπανικολάου- είναι αναγκαίο, τουλάχιστον για θέματα Δημόσιας Υγείας, να υιοθετήσουμε μια τεκμηριωμένη θεώρηση της πραγματικότητας σε ό,τι αφορά το επίπεδο υγείας του ελληνικού πληθυσμού και κυρίως να εντοπίσουμε τα κενά, τις παραλήψεις και τις αστοχίες στη διαμόρφωση αυτής της πολιτικής. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι σταθερές, διαχρονικές στρατηγικές για τη Δημοσία Υγεία, με μετρήσιμους στόχους και προτεραιότητες. Τέλος, στον υγειονομικό αναλφαβητισμό», είπε χαρακτηριστικά.